20 Şubat 2009 Cuma

BELKİ YİNE GELİRİM


Arkadaşlarımın bloglarını takip ederken,blog olayının insanı rahatlatan bir yanı oldugunu düşündüm.Onların samimi yazılarını okumaktan çok hoşlandım.

Arada bir gelip ağlayabilecegim, gülebilecegim, güvenebilecegim bir internet günlüğümün olması gerektiğine karar verdim.

Blogu oluşturmamda yardım eden isim babası Abdurrahim Özmen'e, sevgili arkadaşım Erhan'a,baglantıyı kuran Milan'a şükranlarımı ifade etmek isterim. Hepinizi seviyorum.Evimde internetim yok fakat belki yine gelirim...